Ile wściekłości trwoga w was zajadła

Potrafi ciągle z ludzkiej dobyć mowy

A wszak Bastylia wcale nie upadła

I nikt królewskiej nie zażądał głowy



Lud wszystko zna - jałmużnę post i chłostę

I w wasze oczy spojrzy bez zmrużenia

A nikt nie mierzy latarń ludzkim wzrostem

Na szafotach rosną krzyże przebaczenia



Lecz wy widzicie dół kopany w piachu

I sztandar który płynie ponad trony

Nienawiść dzieckiem śmiertelnego strachu

A czegóż mają bać się miliony?



Wszystko się według ich potoczy woli

Choć niejedno jeszcze może się wydarzyć

Póki co tańczmy w rytmie karmanioli

Nim mały kapral obwoła się Cesarzem!



Dlatego chcecie stanąć wbrew ich woli

By czas odmierzać w spadających głowach

By w rozpędzone dźwięki karmanioli

Wszedł marsz przez Alpy armii Suworowa!


Może jestem nawiedzona

Owładnięta i natchniona

Może jestem sama z siebie

Samotna w swojej potrzebie



Dusza ludzka i zwierzęca

Tak na co dzień jak od święta

Nawiedzona i wyklęta

Natchniona i owładnięta



Może jesteś urzeczona

Samotnością nawiedzona

Może jesteś zbyt przejęta

Tak na co dzień jak od święta



Od poczęcia do narodzin

W świetle szarych mrocznych godzin

Może jesteś przepełniona

Nawiedzona i natchniona



Ja wiem jak to jest kiedy spać ci się chce

I znikąd nijak nie nadchodzi sen

I wiem co to znaczy gdy urywa się film

W którym główną rolę gram ja jako ty



Może jesteś sama z siebie

Samotna w swej potrzebie

Może jesteś w swym natchnieniu

Sama naprzeciw stworzeniu



Duszo moja duszo nasza

Nikt nas tutaj nie zaprasza

I obecność ta niczyja

Tak łatwo nam przemija



Ja wiem jak to jest kiedy spać ci się chce

I znikąd nijak nie nadchodzi sen

I wiem co to znaczy gdy urywa się film

W którym główną rolę gram ja jako ty