Czasem myślę, że 

życie płynie obok mnie. 

Jakoś trudno wierzyć, że

moje szczęście znajdzie mnie.

A tymczasem żyję tak 

jakby wieczny był mój świat.

Zapomniałem chyba już

to co ważne - pokrył kurz.

Kiedy szukam, pytam: jak?

tyłem się odwraca świat.

Odpowiedzi łatwej brak, 

można czekać czasu szmat.

Tylko kto cierpliwość ma

gdy tak szybko płynie czas?

Życie zaraz pójdzie precz

nie obejrzy za mną się.



Kiedy nie ma cię 

Nie ma trochę mnie 

Razem dopełniamy się 

Zwykle nie jest źle. 

Kiedy nie ma cię 

Nie ma trochę mnie 

Razem dopełniamy się 

Zwykle nie jest źle.



Może kiedyś dowiem się

o co chodzi gdzie jest sens

Nie wiem i nie pytam już 

Czy żałuję? - no więc cóż.

Jednym słowem trudno rzec

Ile w sercu czułych miejsc.

Komu dana prawdy treść

- może on potrafi znieść

to co życie niesie wciąż

i za rogi byka wziąć.

Gdy spod nóg umyka grunt

wciąż góruje życia cud.

Na tym nic nie kończy się

jeśli szukasz, znaleźć chcesz,

może coś wydarzy się

może nie - a któż to wie?



Kiedy nie ma cię 

Nie ma trochę mnie 

Razem dopełniamy się 

Zwykle nie jest źle

Kiedy nie ma cię 

Nie ma trochę mnie 

Razem dopełniamy się 

Zwykle nie jest źle



Ocean w nas śpi

I horyzont z nas drwi

Płytka fala fałszywie się mieni

A prawdziwy jest rejs

Do nieznanych ci miejsc

Kiedy płyniesz na przekór przestrzeni



I na tej z wielu dróg

Po co ci para nóg

I tak dotrzesz na pewno do końca

Nie potrzebny ci wzrok

Żeby wyczuć swój krok

I nie musisz wciąż radzić się słońca



Wielbicieli i sług

Tłum ci zawisł u nóg

To wolności twej chciwi strażnicy

Zaprowadzisz ich tam

Gdzie powinieneś być sam

Z nimi żadnej nie przejdziesz granicy



Zlekceważą twój głos

Którym wróżysz im los

Od jakiego ich nic nie wyzwoli

Bo zabije ich las

Rąk co klaszczą na czas

W marsza rytm co śmierć niosąc nie boli



Patrz jak piją i żrą

Twoją żywią się krwią

I żonglują słowami twych pieśni

Lecz nic nie śni im się

A najlepiej wiesz że

Nie istnieje wszak to co się nie śni



By przy śmierci twej być

Płakać śmiać się i drwić

To jedyny cel twojej eskorty

Oddaj komuś rząd dusz

I na własny szlak rusz

Tam gdzie żadne nie zdarzą się porty



Mówić będą żeś zbiegł

Ale wyjdą na brzeg

I zdradzieckie ci lampy zapalą

Ale ty patrząc w dal

Płynąć będziesz wśród fal

Aż sam wreszcie staniesz się falą