Staszkowi Załuskiemu
- Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus,
Formuły tej nauczył mnie przyjaciel.
Myślałem o spowiedzi w formie listu,
Lecz słowa napisane - brzmią inaczej.
Nie zmusza mnie do tego próżność, trwoga,
Ciekawość, nawyk, nastrój tej świątyni.
Nie wierząc w Boga - obraziłem Boga
Grzechami następującymi:
Za prawo me uznałem to, że żyję.
Za własną potem wziąłem to zasługę
I - co nie moje - miałem za niczyje,
Więc brałem, nigdy się nie licząc z długiem.
Uznałem, że mam prawo sądzić ludzi
Dlatego tylko, że mam tę możliwość.
Poznawszy sposób - jak sumienia budzić
Zbierałem obudzonych sumień żniwo.
Bogactwo zła, którego byłem świadom
Było mi w życiu - tylko za ostrogę.
Cierpieniem cudzym żyłem i zagładą.
Gdy cierpieć, ani ginąć sam - nie mogłem.
Stworzyłem świat - na podobieństwo Świata
Uznawszy, że na wszystko mam odpowiedź,
Lecz nie wyjąłem misy z rąk Piłata
I nie uniknął swojej męki - Człowiek.
Wierzyłem szczerze w wieczne prawo baśni,
Co każe sobie istnieć - dla morału,
Że życie ludzkie samo się wyjaśni
I wola ma jedynie służyć ciału.
Więc nazywałem szczęściem nieodmiennie
To, co zadowoleniem było - z siebie.
I nawet teraz bardzo mi przyjemnie,
Że tak we własnych wątpliwościach grzebię.
Bo widzę, że ta spowiedź - to piosenka -
Dla siebie ją samego wykonuję...
To też grzech - więcej grzechów nie pamiętam,
Ale tego jednego - nie żałuję!
Habakuk i Da Bass
Specjalnie dla was
Powstań i obudź się mój bracie.
Powstań i obudź się ma siostro.
Powstań i obudź się mój bracie.
Powstań i obudź się ma siostro.
Tu w betonowych dżunglach nie ma jak żyć.
Tu w betonowych gettach nie ma dokąd iść.
Tu w betonowych dżunglach nie ma jak żyć.
Tu w betonowych gettach nie ma dokąd iść.
Więc obudź się, obudź się, obudź, obudź się.
Przestań się pogrążać w tym śnie.
Obudź się, obudź się, obudź, obudź się
Przestań się pogrążać.
Więc obudź się, obudź się, obudź, obudź się.
Przestań się pogrążać w tym śnie.
Obudź się, obudź się, obudź, obudź się
Przestań się pogrążać.
Tak długo w letargu pogrążeni gubimy nasz czas.
Idziemy w swej drodze zagubieni, bez celu przemierzamy ten świat.
Ale po co i dokąd zmierzamy, kto odpowiedź może nam dać?
Dlaczego za życia umieramy i musimy w nie swoją grę grać?
Więc obudź się, obudź się, obudź, obudź się.
Przestań się pogrążać w tym śnie.
Obudź się, obudź się, obudź, obudź się
Przestań się pogrążać.
Więc obudź się, obudź się, obudź, obudź się.
Przestań się pogrążać w tym śnie.
Obudź się, obudź się, obudź, obudź się
Przestań się pogrążać.
Tutaj w PL od gór aż po Hel.
W tym kraju, którego barwą jest czerwień i biel.
Dla tylu z nas wciąż jedyny cel
To przetrwać do jutra choć jeszcze jeden dzień
W tych betonowych gettach, w których jak szczury
Żyjemy stłoczeni daleko od natury
Pytam się kto nam stworzył ten los
Naszym miejscem życia jest betonowy stos.
Tu w betonowych dżunglach nie ma jak żyć.
Tu w betonowych gettach nie ma dokąd iść.
Tu w betonowych dżunglach nie ma jak żyć.
Tu w betonowych gettach nie ma dokąd iść.
W tych betonowych gettach, w których jak szczury
Żyjemy stłoczeni daleko od natury
Pytam się kto nam stworzył ten los
Naszym miejscem życia jest betonowy stos.
Więc obudź się, obudź się, obudź, obudź się.
Przestań się pogrążać w tym śnie.
Obudź się, obudź się, obudź, obudź się
Przestań się pogrążać.
Więc obudź się, obudź się, obudź, obudź się.
Przestań się pogrążać w tym śnie.
Obudź się, obudź się, obudź, obudź się
Przestań się pogrążać.