Kto wyznaczył deszczowi prawo?

Kto piorunom wytyczył drogę?

Kto określił potęgę wiatru?

Kto wyznaczył granice wodzie?

Chwałą bożą jest rzecz taić

Chwałą ludzi jest rzecz badać

Chwałą bożą jest rzecz taić

Chwałą ludzi jest rzecz badać



Nie poznałeś całej prawdy

I pewnie nigdy jej nie poznasz

Nie poznałeś całej prawdy

I pewnie nigdy jej nie poznasz



Kto oddzielił światło od mroku?

Kto rozciąga dach nad pustką?

Kto zakrywa oblicze księżyca? 

Kto rozpalił pierwszy ogień?

Chwałą bożą jest rzecz taić

Chwałą ludzi jest rzecz badać

Chwałą bożą jest rzecz taić

Chwałą ludzi jest rzecz badać



Nie poznałeś całej prawdy

I pewnie nigdy jej nie poznasz

Nie poznałeś całej prawdy

I pewnie nigdy jej nie poznasz



Z tej mąki nie będzie chleba,

Z tych prac nie będzie korzyści,

Z tych świątyń nie widać nieba,

Z tych snów już się nic nie ziści.



Z tych ziaren nie będzie mąki,

Nie będzie ciała z tych słów,

Z tych modlitw nie będzie świątyń,

Z tych czasów nie będzie snów.



Nie będzie wina z tej wody,

Z tych pieśni nie będzie dróg wzwyż,

Z tych dusz nie będzie narodu,

Każdy sam poniesie swój krzyż.



Nie będzie kielicha na krew,

Nie będzie wody do rąk,

Nie będzie ech na ten zew,

Z tej męki nie będzie ksiąg.



To antylitania chwili

Przejściowej, lecz nie - bezkarnej:

Byli już tacy, co śnili

Chleb, Księgę i Krzyż - na marne.