On natchniony i młody był, ich nie policzyłby nikt

On im dodawał pieśnią sił, śpiewał że blisko już świt.

Świec tysiące palili mu, znad głów podnosił się dym,

Śpiewał, że czas by runął mur...

Oni śpiewali wraz z nim:



Wyrwij murom zęby krat!

Zerwij kajdany, połam bat!

A mury runą, runą, runą

I pogrzebią stary świat!



Wkrótce na pamięć znali pieśń i sama melodia bez słów

Niosła ze sobą starą treść, dreszcze na wskroś serc i głów.

Śpiewali więc, klaskali w rytm, jak wystrzał poklask ich brzmiał,

I ciążył łańcuch, zwlekał świt...

On wciąż śpiewał i grał:



Wyrwij murom zęby krat!

Zerwij kajdany, połam bat!

A mury runą, runą, runą

I pogrzebią stary świat!



Aż zobaczyli ilu ich, poczuli siłę i czas,

I z pieśnią, że już blisko świt szli ulicami miast;

Zwalali pomniki i rwali bruk - Ten z nami! Ten przeciw nam!

Kto sam ten nasz najgorszy wróg!

A śpiewak także był sam.



Patrzył na równy tłumów marsz,

Milczał wsłuchany w kroków huk,

A mury rosły, rosły, rosły

Łańcuch kołysał się u nóg...



Patrzy na równy tłumów marsz,

Milczy wsłuchany w kroków huk,

A mury rosną, rosną, rosną

Łańcuch kołysze się u nóg...


Habakuk i Da Bass

Specjalnie dla was



Powstań i obudź się mój bracie.

Powstań i obudź się ma siostro.

Powstań i obudź się mój bracie.

Powstań i obudź się ma siostro.

Tu w betonowych dżunglach nie ma jak żyć.

Tu w betonowych gettach nie ma dokąd iść.

Tu w betonowych dżunglach nie ma jak żyć.

Tu w betonowych gettach nie ma dokąd iść.



Więc obudź się, obudź się, obudź, obudź się.

Przestań się pogrążać w tym śnie.

Obudź się, obudź się, obudź, obudź się

Przestań się pogrążać.

Więc obudź się, obudź się, obudź, obudź się.

Przestań się pogrążać w tym śnie.

Obudź się, obudź się, obudź, obudź się

Przestań się pogrążać.



Tak długo w letargu pogrążeni gubimy nasz czas.

Idziemy w swej drodze zagubieni, bez celu przemierzamy ten świat.

Ale po co i dokąd zmierzamy, kto odpowiedź może nam dać?

Dlaczego za życia umieramy i musimy w nie swoją grę grać?



Więc obudź się, obudź się, obudź, obudź się.

Przestań się pogrążać w tym śnie.

Obudź się, obudź się, obudź, obudź się

Przestań się pogrążać.

Więc obudź się, obudź się, obudź, obudź się.

Przestań się pogrążać w tym śnie.

Obudź się, obudź się, obudź, obudź się

Przestań się pogrążać.



Tutaj w PL od gór aż po Hel. 

W tym kraju, którego barwą jest czerwień i biel.

Dla tylu z nas wciąż jedyny cel

To przetrwać do jutra choć jeszcze jeden dzień

W tych betonowych gettach, w których jak szczury

Żyjemy stłoczeni daleko od natury

Pytam się kto nam stworzył ten los

Naszym miejscem życia jest betonowy stos.



Tu w betonowych dżunglach nie ma jak żyć.

Tu w betonowych gettach nie ma dokąd iść.

Tu w betonowych dżunglach nie ma jak żyć.

Tu w betonowych gettach nie ma dokąd iść.

W tych betonowych gettach, w których jak szczury

Żyjemy stłoczeni daleko od natury

Pytam się kto nam stworzył ten los

Naszym miejscem życia jest betonowy stos.



Więc obudź się, obudź się, obudź, obudź się.

Przestań się pogrążać w tym śnie.

Obudź się, obudź się, obudź, obudź się

Przestań się pogrążać.

Więc obudź się, obudź się, obudź, obudź się.

Przestań się pogrążać w tym śnie.

Obudź się, obudź się, obudź, obudź się

Przestań się pogrążać.