Ref:
Out of Babylon,
Go forward to Zion.
Out of Babylon,
Go forward to Zion.
Out of Babylon, go forward to Zion I.
Out of Babylon, go forward to Zion.
Out of Babylon, go forward to Zion I.
Out of Babylon, go forward to Zion.
Ulegam emocjom ufając trawie
Pod stopami i gałęziom na wietrze.
Do slońca wystawiam twarz.
Wrażenie to lubi się powtarzać.
Proste są zasady.
Proste są zasady świata.
Proste są zasady.
Proste są zasady świata,
A życie skomplikowane.
Tak jak wąż gryzie swój ogon,
Rege podkreśla przesłanie:
Buduję swoją kulturę,
Buduję swoją kulturę,
Buduję swoją kulturę,
Buduję swoją kulturę.
Ref: Out of ...
Jestem świadkiem rzeczywistości,
Przejawy energii rejestruje świadomie.
Także dla zabawy wzbudzam
Pragnienie dotarcia do istoty marzeń,
Pragnienie dotarcia do źródła wrażeń,
Pragnienie dotarcia do istoty marzeń,
Pragnienie dotarcia do źródła wrażeń.
Czując pierwsze korzenie natury, jej
Los. Słońce wschodzi i zachodzi, a ja
Spieszę do miejsca i widzę
Dłoń zamkniętą na powitanie.
Słyszę natury głos:
Babylon not my friend,
Babylon not my friend,
Babylon not my friend,
cis A fis fis
Babylon not my friend,
Ref: Out of ...
Krwią niech szafuje - kto krew ma na zbyciu,
Krzyk niech podnosi - kto zapomniał mowy.
Zniszczeń niech żąda - kto w sobie ma nicość,
Niech głową w mur bije - komu nie żal głowy.
Forsą niech szasta - kto się w forsie tarza,
Obietnicami - kto słowo ma za nic.
Klątwy niech ciska - kto nie czci ołtarza,
Niech bluźni, kto żadnych nie uznaje granic.
A ty siej. A nuż coś wyrośnie.
A ty - to, co wyrośnie - zbieraj.
A ty czcij - co żyje radośnie,
A ty szanuj to, co umiera.
Niech wstydu się lęka - kto próżnią nadęty,
Niech strachu się wstydzi - kto mężny głupotą,
Niech pytań nie stawia - kto czuje się świętym,
Wyroki niech miota - kto schlebia miernotom.
Łzami niech kłamie - kto się współczuć wstydzi,
Śmiechem niech szydzi - kto nie zaznał skruchy,
W orszak niech wierzy - kto nie wie, gdzie idzie,
Orkiestr niech słucha - kto na głos jest głuchy.
A ty siej. A nuż coś wyrośnie.
A ty - to, co wyrośnie - zbieraj.
A ty czcij - co żyje radośnie,
A ty szanuj to, co umiera.
Niech nienawidzi - kto nie umie sławić,
Niech łże - kto w pychy uwierzył bezkarność,
Świat niech opluwa - kogo gorycz dławi,
Życie niech trwoni - kto je ma za marność.
Niech się nie zdziwi - kto wciąż zbawców słucha,
Że będzie rabem kolejnych cezarów,
Którzy okręcą kikut jego ducha
W po stokroć sprane bandaże sztandarów.
A ty siej. A nuż coś wyrośnie.
A ty - to, co wyrośnie - zbieraj.
A ty czcij - co żyje radośnie,
A ty szanuj to, co umiera.
I pamiętaj - że dana ci pamięć:
Nie kłam sobie - a nikt ci nie skłamie.