Habakuk i Da Bass

Specjalnie dla was



Powstań i obudź się mój bracie.

Powstań i obudź się ma siostro.

Powstań i obudź się mój bracie.

Powstań i obudź się ma siostro.

Tu w betonowych dżunglach nie ma jak żyć.

Tu w betonowych gettach nie ma dokąd iść.

Tu w betonowych dżunglach nie ma jak żyć.

Tu w betonowych gettach nie ma dokąd iść.



Więc obudź się, obudź się, obudź, obudź się.

Przestań się pogrążać w tym śnie.

Obudź się, obudź się, obudź, obudź się

Przestań się pogrążać.

Więc obudź się, obudź się, obudź, obudź się.

Przestań się pogrążać w tym śnie.

Obudź się, obudź się, obudź, obudź się

Przestań się pogrążać.



Tak długo w letargu pogrążeni gubimy nasz czas.

Idziemy w swej drodze zagubieni, bez celu przemierzamy ten świat.

Ale po co i dokąd zmierzamy, kto odpowiedź może nam dać?

Dlaczego za życia umieramy i musimy w nie swoją grę grać?



Więc obudź się, obudź się, obudź, obudź się.

Przestań się pogrążać w tym śnie.

Obudź się, obudź się, obudź, obudź się

Przestań się pogrążać.

Więc obudź się, obudź się, obudź, obudź się.

Przestań się pogrążać w tym śnie.

Obudź się, obudź się, obudź, obudź się

Przestań się pogrążać.



Tutaj w PL od gór aż po Hel. 

W tym kraju, którego barwą jest czerwień i biel.

Dla tylu z nas wciąż jedyny cel

To przetrwać do jutra choć jeszcze jeden dzień

W tych betonowych gettach, w których jak szczury

Żyjemy stłoczeni daleko od natury

Pytam się kto nam stworzył ten los

Naszym miejscem życia jest betonowy stos.



Tu w betonowych dżunglach nie ma jak żyć.

Tu w betonowych gettach nie ma dokąd iść.

Tu w betonowych dżunglach nie ma jak żyć.

Tu w betonowych gettach nie ma dokąd iść.

W tych betonowych gettach, w których jak szczury

Żyjemy stłoczeni daleko od natury

Pytam się kto nam stworzył ten los

Naszym miejscem życia jest betonowy stos.



Więc obudź się, obudź się, obudź, obudź się.

Przestań się pogrążać w tym śnie.

Obudź się, obudź się, obudź, obudź się

Przestań się pogrążać.

Więc obudź się, obudź się, obudź, obudź się.

Przestań się pogrążać w tym śnie.

Obudź się, obudź się, obudź, obudź się

Przestań się pogrążać.



Ocean w nas śpi

I horyzont z nas drwi

Płytka fala fałszywie się mieni

A prawdziwy jest rejs

Do nieznanych ci miejsc

Kiedy płyniesz na przekór przestrzeni



I na tej z wielu dróg

Po co ci para nóg

I tak dotrzesz na pewno do końca

Nie potrzebny ci wzrok

Żeby wyczuć swój krok

I nie musisz wciąż radzić się słońca



Wielbicieli i sług

Tłum ci zawisł u nóg

To wolności twej chciwi strażnicy

Zaprowadzisz ich tam

Gdzie powinieneś być sam

Z nimi żadnej nie przejdziesz granicy



Zlekceważą twój głos

Którym wróżysz im los

Od jakiego ich nic nie wyzwoli

Bo zabije ich las

Rąk co klaszczą na czas

W marsza rytm co śmierć niosąc nie boli



Patrz jak piją i żrą

Twoją żywią się krwią

I żonglują słowami twych pieśni

Lecz nic nie śni im się

A najlepiej wiesz że

Nie istnieje wszak to co się nie śni



By przy śmierci twej być

Płakać śmiać się i drwić

To jedyny cel twojej eskorty

Oddaj komuś rząd dusz

I na własny szlak rusz

Tam gdzie żadne nie zdarzą się porty



Mówić będą żeś zbiegł

Ale wyjdą na brzeg

I zdradzieckie ci lampy zapalą

Ale ty patrząc w dal

Płynąć będziesz wśród fal

Aż sam wreszcie staniesz się falą